หลังจาก อัพบลอกครั้งล่าสุดเมื่อเดือน 4 ปีที่แล้ว - - ... ในที่สุดนายพีทก็ได้ฤกษ์อัพบลอกซะที ขอบคุณ nighty มั่กๆเน้อm(_ _)m เพื่อไม่ให้เสียเวลาเริ่มเลยดีกว่าเนอะ
1. ผมติดการ์ตูนครับ
ผมจำได้ว่าผมอ่านการ์ตูนตั้งแต่ยังเด็กมากๆเลยครับ และผมก็ดีใจนะที่ผมชอบอ่าน เพราะว่ามันช่วยผมมากๆครับ มันช่วยให้ผมอ่านหนังสือได้คล่องดีครับ >w<ที่ว่าติดการ์ตูนนั่นก็คือว่า ... ผมอ่านการ์ตูนเยอะมากๆ ครับแล้วก็อ่านได้ทุกวี่ทุกวัน การ์ตูนที่ผมอ่านก็หลากหลายแนวตั้งแต่ Berserk ไปจนถึงโปเกม่อน - -" แม้แต่การ์ตูนผู้หญิงก็อ่านบ้างบางเรื่อง ปัจจุบันก็อ่านอยู่ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยซื้อแบบรวมเล่มแล้วอ่ะครับ อาศัยอ่านบูมคนอื่นฟรีไม่ก็ไปนั่งอ่านที่อากิบะเอาครับ
2. ผมย้าย รร. บ่อยครับ
โดยเฉพาะสมัยอนุบาลครับ อ.1 อ.2 อ.3 ไม่ได้อยู่ รร.เดียวกันเลยครับอ. 1อยู่ที่จุไรรัตน์ อ.2 ไปเรียนที่เทียนประสิทธิ์ อ.3 เรียนที่มณฑารัตน์ครับ ขนาดไม่ได้ย้ายบ้านเลยแม้แต่น้อยนะครับเนี่ย - -" พออยู่ ป.1 แห้ว อัสสัมมั้งครับ ก็เลยไปเรียนที่วิริยาลัย (ปัจจุบัน เซนต์ไมเกิล ครับ) พอ สมัยนั้นรุ่งโรจน์มากเลยครับไม่อยากจะอวด 555+ พอขึ้น ป. 3 ก็มาแซมเข้าที่ อัสสัมชัญม. 1 ก็อัสสัมชัญครับแต่ย้ายที่มาแผนกมัธยมแทน ตอน ม. ปลายก็สอบเข้ามาเรียนที่ เตรียมอุดมครับ นับๆ ดู รร. ที่ 6 ได้ครับ โดยที่ไม่ได้ย้ายบ้านไปไหน - -"
3 ผมเป็นคนกลัวถูกเพื่อนทิ้งคร้าบ T^T
ผมโชคดีมากๆครับ ที่คนส่วนใหญ่ที่ผมเจอเป็นคนดีๆทั้งนั้นเลยครับ เพื่อนๆจากอัสสัมที่คบกันมา จนถึงปัจจุบันก็ยังมีอยู่ จำนวนหนึ่งครับ ไปไหนก็ไปด้วยกัน แต่ผมรู้สึกเหมือนเป็นโรคจิตอ่อนๆ อยู่อย่างหนึ่งเกี่ยวกับการคบเพื่อนครับ คือ ... ผมกลัวเค้ารำคาญ แล้วก็กลัวเค้าเบื่อครับ (ที่เป็นแบบนี้สงสัยเพราะว่าผมคิดว่าเวลาคนเราจะเลิกคบกันไม่เพราะรำคาญ ก็เพราะเบื่อมั้งครับ)
พอผมเป็นคนที่กลัวเค้ารำคาญ แล้วก็กลัวเค้าเบื่อไปพร้อมๆกันนี่ผมคิดว่ามันเป็นอะไรที่ขัดแย้งกันสุดๆครับ = =" คือ เพราะเป็นคนชอบคุยครับ เข้าข่ายช่างเจรจาหรือพูดมากนั่นเองครับ (แหะ แหะ) แต่ไม่ใช่แบบพูดอยู่คนเดียวนะครับ เปิดโอกาสให้คนอื่นพูดคุยโต้ตอบครับ แต่พอเงียบปุ๊ปเปิดประเด็นใหม่ทันทีครับเหอๆ เพราะไอ้นิสัยพูดมากๆนี่แหล่ะครับทำให้ผมกลัวคนอื่นเค้ารำคาญ พอผมพยายามจะไม่พูด ไอ้ความรู้สึกที่กลัวเค้าเบื่อก็แทรกขึ้นมาทันทีครับ (ประมาณว่า เค้าเบื่อเราหรอ ไม่มีเรื่องอะไรจะคุย อะไรแบบนี้) ทำให้ผมรู้สึกสับสนมากในหลายๆโอกาสครับ
สุดท้ายฝากเพื่อนๆผมถ้าเกิดผมพูดมากไปอภัยให้กันด้วยนะครับ เรากลัวนายเบื่ออ่ะ เหอๆ ><
4.ผมเป็นเป็ด !
เป็ด อย่างที่หลายๆคนเข้าใจแหล่ะครับ ว่าทำอะไรได้หลายอย่างแต่ไม่เก่งซักอย่าง = =" เวลาเรียนหนังสือ แต่ละวิชาผมก็ไม่มีวิชาไหนที่ห่วยไปเลย หรือเก่งไปเลยน่ะครับ มันออกแนวเฉลี่ยๆกันไปครับ อย่างคณิตศาสตร์ผมอ่อนบทนี้มากๆ แต่ชอบอีกบทนึงมากๆประมาณนี้ครับ กีฬาก็เล่นได้ครับแต่ก็ไม่ได้เรื่องจริงๆ ซักอย่างครับที่พอจะถูไถเล่นกับเพื่อนๆได้ก็คงเป็นแบดน่ะครับ ดนตรีก็เล่นได้ ผมเล่นเปียโนน่ะครับ แต่ก็ยังอ่อนอยู่ดี เกมส์ก็เล่น แต่ก็ไม่ได้โปรซักเกม ความรู้ประวัติศาสตร์ ศิลปะ ตำนาน ดนตรีอะไรแบบนี้ก็รู้หยุมหยิมไม่ได้ลึกอะไรเลย = ="
ความสามารถ กับความรู้ ความสนใจของผมมันกลางๆหมดเลยครับ ทำให้ผมเกิดอาการเซ็งเป็ดมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะว่าความสนใจความถนัดมันกลางๆไปหมดทำให้ผมไม่รู้ว่าผมจะเรียนอะไรในระดับมหาลัย เพื่อที่จะได้ประกอบอาชีพที่ผมเองถนัดและสนใจจริงๆ ผมกำลังหวังให้ผมค้นพบสิ่งนั้นให้เจอเร็วๆครับ
5. เวลาฟังเพลง
เพลงที่ผมชอบ ผมชอบที่เนื้อเพลงครับ โดยเฉพาะเพลงที่มีเรื่องราวน่ะครับจะชอบมากๆเป็นพิเศษ ซึ่งไอนิสัยแบบนี้ของผมทำให้ผมอ่านหนังสือสอบไป ฟังเพลงไปไม่ได้เหมือนหลายๆคนครับ เพราะเวลาฟังเพลงผมจะฟังเนื้อเพลงเป็นหลักครับ > <แล้วมันก็ทำให้ผมไม่ค่อยชอบเพลง J-Pop อะไรแบบนี้ครับ เพราะฟังเนื้อไม่รู้เรื่อง = = ... คนแต่งเพลงที่ผมชอบแน่นอนครับ มีพี่บอย ตรัยแน่นอนครับพี่เค้าแต่งเพลงได้น่ารักโดนใจจริงๆครับส่วนคนอื่นๆก็เป็นเพลงๆไปครับ
คนที่ผมจะ Tag ต่อขอคิดก่อนละกันครับไว้มา edit ครับ > <
